De ernstig zieke Jade Kops (18) heeft zwaar nieuws gedeeld met haar volgers. Haar tumor blijft groeien en hoewel er nog een mogelijkheid is om te bestralen, zijn de bijbehorende risico’s zo groot dat Jade heeft besloten alle behandelingen te stoppen.
Op Instagram schrijft ze een emotionele update. “Mijn dagen voelen als los zand in mijn handen. Ik zit al ruim vier jaar in een rollercoaster, maar sinds vorige week voelt alles nog verdrietiger.”

Onlangs kreeg Jade de uitslag van een nieuwe MRI-scan. Ze vertelt dat ze diep van binnen al geen hoop meer had op goed nieuws, zeker niet na de klap van haar verlamming. “De woorden ‘de tumor is nu stabiel’ waren een droom, maar ik wist dat die niet meer zouden komen,” schrijft ze.

In plaats daarvan hoort ze dat de tumor verder is gegroeid. “Hij groeit alle kanten op, vooral in de massa. Naar mijn neus, mijn oor, mijn hersenen. Hij zit helemaal door mijn aangezichtszenuw heen. Mijn grootste vijand is nu 6,2 centimeter groot. Terwijl ik dit schrijf, lopen de tranen over mijn wangen. Ik ben kapot.”

Bestralingen met grote risico’s

Ondanks de sombere vooruitzichten is er toch nog een scan gemaakt, om te kijken of bestraling technisch gezien nog mogelijk is. De uitkomst daarvan besprak Jade gisteren met haar artsen in het Prinses Máxima Centrum.

Ze omschrijft het gesprek als “heftig, verdrietig maar ook fijn”. De artsen vertellen haar dat bestralen misschien nog kan, maar dat de risico’s enorm zijn, juist omdat ze al vaker bestralingen heeft gehad.

Volgens Jade is er een kans van 30 tot 40 procent op een grote inwendige bloeding tijdens of kort na de behandeling, met mogelijk acuut overlijden tot gevolg. Daarnaast zou ze vrijwel zeker wekenlang hevige pijn krijgen. “Na die uitleg schoot meteen door mijn hoofd: wat kan zo’n bestraling mij dan nog opleveren? Maar daar is eigenlijk geen duidelijk antwoord op.”

Kiezen voor kwaliteit van leven

Na lang nadenken kiest Jade ervoor om het niet te doen. “Het is ontzettend moeilijk en dubbel om nee te zeggen, maar in deze fase is kwaliteit van leven belangrijker. Ik zou het mezelf nooit vergeven als ik hierdoor juist eerder overlijd dan nodig.”

Ze vraagt zich hardop af hoe het leven er nu uit gaat zien. Niet meer in het teken van behandelingen, maar van herinneringen maken. “Ik ga verder zonder behandeling, en probeer te accepteren dat de tumor blijft groeien,” schrijft ze.

Aan het eind van haar bericht verwijst ze naar een nummer dat ze net op de radio hoorde: “I would stay”. “Dat liedje is precies hoe ik me voel. I would stay, nog heel lang.”