De vermissing van de 33-jarige Guido de Graaf uit Katwijk houdt zijn familie en omgeving al weken in een wurggreep. Sinds half december ontbreekt elk spoor van de man, die na een avondwandeling niet meer thuiskwam.
De onzekerheid groeit met de dag, zeker nu de zoekmogelijkheden steeds beperkter worden en de winterse omstandigheden de zorgen verder aanwakkeren.

Verdwenen na een avondwandeling

Guido woonde bij zijn ouders in Katwijk en stond bekend als iemand die graag een wandeling maakte om zijn hoofd leeg te maken.

Ook op de avond van zijn verdwijning leek er in eerste instantie niets bijzonders aan de hand. Hij gaf aan dat hij even ging lopen, iets wat hij vaker deed. Normaal gesproken was hij binnen een half uur weer terug.

Dit keer gebeurde dat niet. De uren verstreken en Guido kwam niet thuis. Sindsdien is er geen contact meer geweest en blijft het stil rond zijn verblijfplaats. Voor de familie begon daarmee een periode van intense spanning en machteloosheid.

Feestdagen overschaduwd door zorgen

De vermissing valt extra zwaar omdat belangrijke momenten inmiddels zonder Guido zijn voorbijgegaan.

Kerst, oud en nieuw, een huwelijksjubileum en zelfs de verjaardag van zijn vader: alles stond in het teken van gemis en zorgen. Wat normaal gesproken momenten van samenzijn zijn, voelden nu leeg en zwaar.

De familie omschrijft deze periode als emotioneel uitputtend. De onzekerheid vreet, zeker omdat er geen duidelijk beeld is van wat er met Guido kan zijn gebeurd.

Een zorgzame en loyale man

Guido wordt door zijn familie omschreven als een rustige, lieve man met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Hij was loyaal aan zijn ouders, zijn werk en de mensen om hem heen. Iemand die anderen graag hielp en het belangrijk vond om dingen goed te doen.

Die eigenschap had ook een keerzijde. Guido kon zich sterk vastbijten in verantwoordelijkheden en legde de lat hoog voor zichzelf. Volgens zijn familie dacht hij vaak eerst aan anderen en daarna pas aan zichzelf. Dat maakt de vragen rond zijn verdwijning des te pijnlijker: wat is er in hem omgegaan op die avond?

Sportief en graag buiten

Sport speelde een grote rol in Guido’s leven. Hij was een fanatiek hardloper en deed regelmatig mee aan wedstrijden. Daarnaast stapte hij vaak op de fiets, soms samen met zijn vader, voor lange tochten richting onder meer Scheveningen of Zandvoort.

Buiten zijn, bewegen en actief bezig zijn gaven hem energie. Juist daarom lag een avondwandeling ook niet buiten de verwachtingen. Toch maakt dat het mysterie rond zijn verdwijning niet kleiner.

Grote zoekactie zonder doorslaggevend spoor

In de dagen en weken na de vermissing is op meerdere plekken gezocht. In de duinen bij Scheveningen, in het gebied rond de Wassenaarse Slag en in kleinere wateren in de omgeving van Katwijk is uitgebreid speurwerk verricht. Ook speurhonden zijn ingezet.

Die honden pikten wel geuren op, maar het bleef onduidelijk of het ging om sporen van Guido’s heenweg of juist van een mogelijke terugroute. Meerdere sporen liepen uiteindelijk dood, wat voor extra frustratie zorgde bij de familie en de hulpdiensten.

Laatste waarnemingen roepen vragen op

Er zijn meldingen dat Guido in Scheveningen door enkele mensen is gezien. Ook zou hij bij een hockeyclub kort contact hebben gehad met anderen, waarna hij zijn weg vervolgde richting een drukke verkeersweg. Later zou hij zelfs nog in de buurt van de pier zijn gezien.

Het laatste bevestigde camerabeeld dateert echter van zondagavond 14 december, op de boulevard in Katwijk. Daarna ontbreekt ieder hard bewijs. Dat maakt het lastig om de zoektocht verder te richten.

Onzekerheid over zijn toestand

De familie benadrukt dat Guido niet bekend stond als suïcidaal en juist veel levenslust had. Toch bestaat de angst dat omstandigheden iemand kunnen veranderen. Als Guido verward is geraakt of in een kwetsbare toestand verkeerde, kan dat gevaarlijke situaties opleveren.

Daar komt bij dat het weer in de weken na zijn verdwijning koud en guur was, met vorst en winterse omstandigheden. Langdurig buiten verblijven zonder goede bescherming kan ernstige gezondheidsrisico’s met zich meebrengen.

Hoop op kleine signalen

Er is informatie opgedoken dat Guido mogelijk geld van voorbijgangers heeft gekregen. Of dat daadwerkelijk zo is, blijft onzeker. Mocht het kloppen, dan geeft dat de familie een sprankje hoop dat hij zichzelf in leven heeft weten te houden, al is het maar tijdelijk.

Toch blijft het vooral gissen. Zonder nieuwe concrete tips of waarnemingen lopen de mogelijkheden voor verder zoeken langzaam terug.

Zoektocht raakt emotioneel uitgeput

Voor de directe familie zijn de afgelopen weken slopend geweest. Alles werd opzijgezet om aandacht te hebben voor de zoektocht. Dat vraagt veel, zeker wanneer er ook een eigen gezin en werkverplichtingen zijn.

De combinatie van hoop en wanhoop wisselt elkaar dagelijks af. Elk telefoontje kan belangrijk zijn, maar elk uur zonder nieuws maakt het zwaarder.

Oproep aan het publiek

De familie en de politie blijven hopen op nieuwe informatie. Mensen die Guido hebben gezien, met hem hebben gesproken of camerabeelden hebben uit de periode rond zijn verdwijning, worden dringend gevraagd zich te melden.

Ook kleine details kunnen helpen om puzzelstukjes in elkaar te laten vallen. Juist na langere tijd kunnen herinneringen bij mensen alsnog bovenkomen.

Een boodschap aan Guido

Ondanks alles blijft de familie hopen op een wonder. Mocht Guido dit ergens lezen of horen, dan is de boodschap helder: hij is welkom, zonder uitleg of verwijten. Het enige dat telt is dat hij veilig en gezond terugkomt.

Conclusie: weken later blijft de onzekerheid groot

De vermissing van Guido de Graaf uit Katwijk is inmiddels een zaak die diepe sporen nalaat bij zijn familie en omgeving. Zonder duidelijke aanknopingspunten wordt de zoektocht steeds lastiger, terwijl de zorgen toenemen door kou, tijd en stilte.

Toch blijft de hoop bestaan dat iemand zich meldt met die ene tip die het verschil kan maken. Tot die tijd leeft de familie tussen angst en hoop, wachtend op nieuws dat een einde kan maken aan weken van onzekerheid.