Hulpverleners op de plek van het ongeluk

Twee ondernemers krijgen geen straf voor hun rol bij het tragische ongeval met een Stint in Oss, in 2018. Bij dat ongeluk kwamen vier jonge kinderen om het leven. Volgens de rechter is er onvoldoende bewijs waaruit blijkt dat Stint-oprichter Edwin Renzen en ontwerper Peter Noorlander schuld aan het ongeluk valt aan te rekenen.

Wel werden de twee veroordeeld voor valsheid in geschrifte, maar daarvoor krijgen ze geen straf. Volgens de rechtbank in Den Bosch is een straf “niet opportuun”, ook omdat de zaak ruim zeven jaar geleden speelde.

Het Openbaar Ministerie had vijf jaar en vier maanden cel geëist tegen de mannen, die verantwoordelijk waren voor de productie en de verkoop van de elektrische bolderkar. Hun advocaten hadden de rechtbank verzocht het tweetal vrij te spreken, omdat er volgens hen niet genoeg bewijs was dat er problemen waren met de Stint.

Gedurende het proces mochten ook nabestaanden van de vier omgekomen kinderen hun verhaal doen. In emotionele verklaringen uitten ze hun ongenoegen over de houding van de producenten van de elektrische bolderkar. Volgens de families hadden de ondernemers nooit contact opgenomen, geen medeleven getoond en zich vooral beziggehouden met hun eigen zaak en imago.

De rechter zei bij de uitspraak dat de verklaringen “diepe indrukken” hadden gemaakt. Ook zei hij dat hij zich realiseerde dat het vonnis voor de nabestaanden “onbevredigend en pijnlijk” is. Het OM liet kort na de uitspraak weten van plan te zijn om in hoger beroep te gaan.

Op 20 september 2018 werd een Stint met daarin vijf kinderen bij een spoorwegovergang geraakt door een trein. Vier kinderen kwamen om het leven: Dana (8), Liva (4), Fleur (6) en Kris (4). De toen 11-jarige Indy, de oudere zus van Dana en Liva, en de begeleidster raakten zwaargewond.

Dat de zaak pas jaren later voor de rechter kwam, had volgens het OM ermee te maken dat er eerst vooral naar het ongeval zelf en de oorzaak ervan is gekeken. In 2020 werd besloten de begeleidster niet te vervolgen. Volgens het OM had zij er als bestuurder van de Stint alles aan gedaan om het ongeval te voorkomen.

Daarna richtte justitie de blik op de producent en de ontwerper van de Stint. Dat leidde tot een enorm dossier van vele duizenden pagina’s. Onderzoeksbureaus concludeerden de afgelopen jaren dat de bolderkar allerlei technische gebreken had.

Zo was er geen goede remconstructie of remschakelaar. Ook was de gashendel slecht, was er geen opstartbeveiliging en was het maken van een noodstop niet mogelijk. Het Openbaar Ministerie stelde dat de leidinggevenden daarvan op de hoogte waren en dat ze hadden besloten om de feiten te verzwijgen.

Beeld ter illustratie: een Stint

Volgens de verdediging waren de problemen bij lange na niet zo erg als het OM stelde en was er sprake van “een tragisch ongeluk”, veroorzaakt door een menselijke fout.

De rechter zei in de uitspraak dat er ruimte zit tussen het waarborgen van maximale veiligheid en het “willens en weten” op de markt brengen van een schadelijk product. “En in dat gebied hebben verdachten zich volgens de rechtbank geopereerd.”

Wel richtte de rechter zich nog rechtstreeks tot de Stint-ondernemers, waarbij hij zei dat de rechtbank zich afvroeg “of u met het oog op veiligheid andere en betere ontwerpkeuzes had kunnen maken”. Tegelijk benadrukte hij dat er ondanks de vele onderzoeken nooit een oorzaak voor het ongeluk is vastgesteld. “Dus de oorzaak van het ongeval kan daardoor niet in verband worden gesteld met de verweten schadelijkheden.”