Werken bij de politie laat diepe sporen na. Voormalig politiewoordvoerder en tv-persoonlijkheid Ellie Lust (59) doet in ‘De Reünie’ een boekje open over de mentale impact van haar jaren op straat. Ze stond op het punt PTSS te ontwikkelen, maar dankzij een oplettende collega liep het net goed af.
“Ik kan mij nog heel goed een week herinneren waar ik vier doden had”In de aflevering blikt presentator Herman van der Zandt samen met Ellie en haar voormalige collega’s van het Amsterdamse politiekorps terug op haar tijd in Amsterdam-West. Als agent krijg je te maken met de rauwste kanten van het leven: zelfmoorden, zware ongelukken, schietpartijen.”Je kan het nooit meer niet gezien hebben”, vertelt Ellie. Tijdens de reünie wordt duidelijk hoeveel impact sommige van die beelden hebben op de aanwezige agenten. Meerdere van hen houden blijvende klachten over aan hun werk.
“Ik kan mij nog heel goed een week herinneren waar ik vier doden had”, vertelt Ellie. Het begon met een reanimatie op straat. “Dat was een man die wij niet hadden kunnen redden. Zijn vrouw en kinderen stonden eromheen.”Daar bleef het niet bij. De blondine werd ook geconfronteerd met een overleden prostituee in een hotel en met een lichaam dat uit het water werd gehaald. De vierde melding hakte er het hardst in: een kind dat op het station was aangereden door een trein.Ellie moest het nieuws aan de familie vertellen. Op de bank zat zijn tweelingbroertje die zich hardop afvroeg hoe hij deze nacht moest gaan slapen zonder zijn broer. Dat raakte haar diep. “Dat kwam zo aan. Ik ben zelf er een van een tweeling.”
Eenmaal terug op het bureau zag groepsbrigadier Henk meteen dat het niet goed ging. Ellie kreeg vier dagen vrij. “Houd jezelf even goed in de gaten”, zei hij tegen haar. In die dagen belde Ellie hem op. Henk wist meteen hoe laat het was en stuurde haar met verlof, zodat ze afstand kon nemen van haar werk en haar gedachten kon verzetten.Die beslissing bleek cruciaal. “Ik denk dat jij mij behoed hebt van PTSS”, zegt Ellie geëmotioneerd. Ook Henk schiet vol bij die woorden. “Je ziet het aan mensen. Je kent haar en je weet hoe ze in elkaar zit”, legt hij uit. Hij voelde dat Ellie rust nodig had.
Uiteindelijk krabbelde Ellie weer op, maar na een tijdje voelde het het werk op straat niet meer goed. Toen ze werd opgeroepen voor een zwaar ongeluk merkte ze dat er iets was veranderd. De brug stond open, waardoor zij moesten omrijden. “Er was een moment dat ik dacht: gelukkig, want nu moeten we omrijden. Dan zijn wij waarschijnlijk niet als eerste ter plaatse.” Dat was voor haar het kantelpunt. “Dat was het moment dat ik dacht: ik moet van straat.”Ellie verruilde uiteindelijk de straat voor de persmicrofoon en werd woordvoerder bij de politie. Maar door haar groeiende bekendheid op televisie moest ze die functie op den duur neerleggen.
